Gepost door: dejister | 16 maart 2015

IDUS VAN MAART

images-13

Een nieuwe tijd, een nieuw begin…

‘Want Caesars’ rouwplechtigheid is een van de belangrijkste gebeurtenissen uit de Nieuw Testamentische geschiedenis. Van klaagrituelen bij lijdende en stervende goden was sinds lange tijd al sprake in de antieke oriënt. Maar hier zijn de lijdensgevoelens verbonden met de gewelddadige dood van een mens van vlees en bloed, en deze mens is de moedigste politicus die de antieke oudheid ooit heeft gekend. Bij Caesars’ lijden en dood wordt het politieke evangelie van zijn vergevinsgezindheid tot grote droefheid, een aanklacht en een roep om gerechtigheid. Niettemin wordt hier vooruitgelopen op bepaalde motieven’ die – al 75 jaar voor de dood van Jezus – later een grote betekenis krijgen in de Goede-Vrijdag liturgie van de Roomse mis.’

Ethelbert Stauffer, Jerusalem und Rom im Zeitalter Christi, Bern 1957, p. 21 (Vertaling uit Duits)

Wat betreft tradities en teksten die niet (meer) herleidbaar zijn tot hun oorspronkelijke bron, grijpen hun duiders uiteindelijk verward rond als stamelende doven in het donker. In die fase bevindt het Christendom zich nu, nu theologen in toenemend aantal de Christus maar gaan afschaffen. Wat het Christendom betreft, en de krachtige bewijsvoering die Francesco Carotta (et al) leveren met betrekking tot het bepalen van de bijzettingsdatum van ‘de Christus’ van vlees en bloed, van de verraden en omgebrachte Gaius Julius Caesar, is een herindeling op zijn plaats. Mijn voorstel: het ‘historische Christendom’ begint op de 15e maart (-44) als Caesar om het leven wordt gebracht. Dat is geen feest waard, mogelijk wel een herdenking zo men wil. En op de derde dag is zijn apotheose, de uitvaartplechtigheid op het Forum Romanum, die op 17 maart (-44) plaatsvond:

images.jpeg

L. Buca 44 v Chr.

Ook zou dan de paasweek of de Semana Santa moeten beginnen op of rond 15 maart in het jaar. Misschien ook nog beter voor de meubelboulevards.

Unknown-1 

Probleem is wel wat we met de kerst doen, omdat Caesar medio juli is geboren. En om nu midden in de zomer naast de kerstboom te gaan zitten, is ook weer zo wat. Trouwens ‘wat we met de kerst doen’ is ook altijd al een probleem geweest. Mogelijk ook omdat we, zonder het te beseffen, in oorsprong de geboorte van Octavianus vieren. Terug dus naar oertekst & oergeschiedenis van het Christendom, voor wie de geschiedenis wil snappen. 

Carotta:

‘The disguise that the apokryphal gospels constitute, in fact, survived only a few decades respectively. If the canonical ones survived longer—for two millennia by now—it is because they were closer to the original story of Caesar, of which they provided the first transposed rewriting, i. e. the written form of a local reading of a preexisting and underlaid universal text. But, although its half-life period is therefore much longer, the biological clock is ticking for the canonical scripture as well, simply because it is not an original, but the first transposition. Its hypotext however, if it is the real one, and not a fantasized-for pseudo-hypotext, can provide the invigorating source for the hypertext, as a consequence prolonging its life and perhaps ensuring its survival.’  

(From: Fulvia: The Mother of Christianity?, FRANCESCO CAROTTA. Postprint version. Translated into English by Joseph Horvath and Mary T. Treglia. – June 2013. http://www.carotta.de )

Unknown

Advertenties

Categorieën

%d bloggers liken dit: