Gepost door: dejister | 11 maart 2012

om mani padme hum

In de werkelijk schitterende documentaire Die Salzmänner von Tibet, geregisseerd door Ulrike Koch, komt een Tibetaanse vrouw voor die een oud lied ten gehore brengt. Ze zingt:
The god of Victory in the body of man,
 
King Cesar,

looked at the warriors,

with the eyes of the rulers and the merciful

and he gave them the initiation

of the ninefold vajra,

and the transformation of the soul.

Finally the great King Cesar

raised his devine voice

ans sang the song

of the conquest of the twelve salt lakes

of the capture of Yulha

and the subjugation of Jang

OM MANI PADME HUM.

( in Engelse vertaling)

De vrouw zingt een deel uit het het zogenaamde Epos van koning Gesar, het belangrijkste heldendicht van Tibet en omstreken. Het gaat over de onbevreesde koning Gesar, heerser over het legendarische koninkrijk Ling. De verwikkelingen in het epos laten zich soms ten dele spiegelen aan de gebeurtenissen ten tijde van Julius Caesar, rivaliteit met een grote familiaire tegenstrever, Gesar als zoon van God, en het opduikende begrip P(h)rom, wat op Rome zou kunnen slaan, de drie legertenten die een een verwijzing zouden kunnen zijn naar de politiek van de triumviraten. Allemaal het uitzoeken waard. Opvallend is wel dat de start van de ontwikkeling van de legende rondom Gesar of Ling een halve eeuw na de dood van Caesar , en een paar jaar na de dood van Caesar Augustus, wordt gesitueerd. Jiangbian Jiacuo:

“The origin, development, and evolution of Gesar has undergone several important stages.  It took shape in a historical period when Tibetan clan society started to fall apart and the state power of slavery was forming.  This period fell between the birth of Christ and fifth to sixth century CE.  During the reign of the Tubo Dynasty, or the seventh to ninth centuries, Gesar gradually took shape.  The epic further developed and spread after the collapse of the Tubo Dynasty, or tenth century CE. “

Gesar of Ling

Hoe het ook moge zijn, op een of andere manier zijn hier elementen van Romeinse geschiedenis (-beschrijving) verweven met teksttradities far away. Diëgetische transpositie? Verwijst deze oersong, die in de vroegste periode oraal is overgeleverd, inderdaad  naar Caesar? Of wellicht eerder naar Augustus? Meegevoerd op de tongen en verklankt door de kelen van reizigers op zijderoutes? Opvallend is ook de laatste uitdrukking  OM MANI PADME HUM, als slot van dit lied. Deze  geldt als de meest gereciteerde mantra in het Tibetaans boeddhisme. De betekenis van deze mantra heeft tot veel speculaties geleid en een stroom aan wetenschappelijke publicaties het licht doen zien.  De mantra bestaat in verschillende varianten, zoals ‘Oṃ maṇi padme hūṃ mitra svāhā’ of  ‘Oṃ vajra yakṣa maṇi padme hūṃ.’ Nog altijd is de oorsprong ervan omhuld met vraagtekens en werkhypothesen. Zou deze mantra een verkorte verbastering van het ‘ In nomine patris et filii et spiritus sancti, amen’  kunnen zijn? IN NOMINE PATRIS AMEN > OM MANI PADME HUM . (Wordt vervolgd.)

Advertenties

Categorieën

%d bloggers liken dit: