Gepost door: dejister | 14 augustus 2011

De Kruisweg van de Here

Posted by MM, 2003-06-03 15:46:49

Geachte heer Carotta,

Als alles van Jezus terug te vinden is in Caesar, zoals u beweert, geldt dat dan ook voor de kruiswegstaties van Christus? Welke route heeft hij dan in Rome genomen?

MM

Posted by FC, 2003-06-09 15:51:19

In Reply to: kruiswegstatie MM 2003-06-03 15:46:49

Geachte heer (of: mevrouw) MM,

Welke weg?

De weg die Caesar bij zijn triomftochten aflegde, liep over de Via Sacra, door het Forum Romanum tot het Capitool. De weg die de drie bedienden namen, toen ze het lijk van Caesar naar huis droegen, ging van de provisorische curia in het theater van Pompeius ( in de nabijheid van het huidige Piazza Argentina) over de Clivus Argentarius bij de kerker van Mamertinus, voorbij de basiliek Aemilia en de oude Regia tot de domus publica, het huis van de pontifex maximus aan de oostelijke kant van het Forum , dus ook weer over de Via Sacra.  De route van het lijk van Caesar op de dag van zijn uitvaart was korter: van de Rostra, het spreekgestoelte aan de westzijde van het Forum, na een rondgang tot het Capitool over de trap van Gemoniae, tot ongeveer aan de oude Regia aan de westzijde van het Forum, waar het lijk werd verbrand, op de plek waar later de tempel van Divus Julius werd gebouwd, waarschijnlijk door het midden van het Forum, langs de Via Sacra. Al deze gebeurtenissen en plekken zijn naar de oude regels van de tragedie, die eenheid van tijd, plaats en handeling voorschrijven, tot een kruisweg met verschillende staties vervormd, waarbij de Via Sacra tot Via Dolorosa kon muteren.

De staties spreken voor zich zelf en zijn het resultaat van de parallel verlopende passieverhalen:

Het ‘proces’ van Jezus is het postume proces van Caesar, tijdens de nachtelijke senaatszitting in de tempel van Tellus (bij Esquilin, in de buurt van het huidige Piazzo San Pietro in Vincoli).

De geseling van Jezus gaat terug op de geseling van een vooraanstaand burger uit Novum Comum, die de tegenstanders van Caesar lieten geselen, om daarmee aan te tonen dat men de toekenning van burgerrechten aan hun stad door Caesar niet erkenden.  (Geseling van Romeinse burgers was verboden.)

Het opzetten van een doornenkroon is de weergave van bespotting en sluw gedrapeerde versieringen van de Caesar-beelden met diadeem, ten einde hem nog duidelijker het streven naar koningschap te kunnen verwijten.

Het tot driemaal vallen van Jezus voert terug op het bekende driemalige ter aarde vallen van Caesar. Afgezien van de vele keren waarbij Caesar onwel werd en neerviel, zijn beroemd geworden:

–toen hij bij aankomst in Afrika zijn schip verliet, struikelde hij en hief zijn armen tijdens het vallen, roepende, in tegenwoordigheid van geest: “Teneo te Africa!”. (Een gebaar wat de Paus vandaag de dag hem nog nadoet, als hij ergens landt.)

–toen tijdens een triompftocht de as van zijn wagen brak, sloeg hij over de kop en om dit ongunstige teken te niet te doen, ging hij op knieën verder, tot helemaal de trap op naar het Capitool. (wat pelgrims hem vandaag de dag nog nadoen, niet alleen in Lourdes of Fatima.)

–de derde maal toen hij dood neerviel.

Het dragen van het kruis van Simon van Cyrene gaat terug op het moment dat tijdens Caesar zijn uitvaart Antonius de ere- besluiten van Caesar en de eed der Senatoren om Caesar en zijn lichaam te beschermen, ‘per praeconem’ liet voorlezen, waarbij uit ‘Antonius’ wegens spiegelschrift later ‘Simon’ werd geïnterpreteerd, en ‘per praeconem’ tot ‘van Cyrene’ kon worden. (heraut=keryx in het grieks)

Het doek van Veronica staat voor het tonen van de met bloedbevlekte toga van Caesar, waarbij de naam Veronica teruggaat op het gegeven dat, toen Caesar na de dodelijke dolkstoot viel, hij zijn hoofd met de toga bedekte uit schaamtegevoel, ‘prae verecundia’- wat later tot ‘Veronica’ werd.

Het nagelen aan het kruis gaat terug op de aanwezigheid van het tropaeum aan het hoofd van Caesar zijn baar, het tweede kruis. Dit zijn de tot vandaag de dag nog vereerde ‘Arma Christi’.

De ‘kruisiging’ is, zoals we zagen, de tentoonstelling van het lijk van Caesar, die aan het volk als hoog opgerichte copie van was werd getoond.

De ‘graflegging’ is het opbaren van het lijk in een model van de tempel van Venus.

De opstanding is de lijkverbranding, die door het volk werd gezien als zijn postume overwinning op zijn moordenaars.

Etc. Wat mist er nog?

Het kraaien van de haan is de bijeenkomst in de tempel van Tellus, die als ‘gallus’, haan, moet worden begrepen, wetende dat de bijeenkomst daar nog in de nacht, voor het ochtendgloren plaats had: ‘secundis und tertiis galliciniis’, het tweede en derde kraaien van de haan betekenden in legertermen de nachtwake.

De stoot met de lans van Longinus is de dolkstoot van Cassius Longinus.

De kruisafname is het dragen van het lijk naar huis door de drie bedienden.

Het treffen met de moeder en vrouwen staat voor het moment, wanneer het lijk van Caesar, eenmaal thuis gebracht, door Calpurnia ( de adoptiemoeder van Octavianus, Caesars ‘nakomeling’) en de andere vrouwen wordt ontvangen.

Mist er nog iets?

FC

––

welchen Weg?

Der Weg, den Caesar bei seinen Triumphzügen ging, verlief über die Via Sacra, durch das Forum Romanum durch bis zum Kapitol. Der Weg, den die 3 Diener liefen, als sie Caesars Leiche nach Hause trugen, verlief von der provisorischen Curia im Theater des Pompeius (in der Nähe der heutigen Piazza Argentina) über den Clivus Argentarius am Kerker Mamertinus, der Basilica Aemilia und der alten Regia vorbei bis zur Domus Publica, dem Haus des Pontifex Maximus auf dem ösltichen Ende des Forums, also wiederum über die Via Sacra. Der Weg von Caesars Leiche am Tage seiner Beisetzung verlief kürzer: von den Rostra,der Rednerbühne am westlichen Ende des Forums, nach einem versuchten Abstecher zum Kapitol über die Treppe Gemoniae, bis fast zur alten Regia am wesltichen Ende des Forumns, wo die Leiche verbrannt wurde, an der Stelle, wo später der Tempel des Divus Julius gebaut wurde, wahrscheinmlich durch die Mitte des Forums durch an der Via Sacra entlang. All diese Geschehen und Stätten sind nach den alten Regeln der Tragödie, welche Einheit von Zeit, Ort und Handlung verlangt, in eine Via Crucis mit verschiedenen Stationen umgewandelt worden, wobei die Via Sacra zur Via Dolorosa mutierte.

Die Stationen sind selbstsprechend und resultieren aus den beiden parallel verlaufenden Passionsgeschichten:

– Der ‘Prozeß’ Jesus ist der postume Prozeß Caesars, die nächtliche Senatsversammlung im Tempel der Tellus (am Esquilin, in der Nähe der heutigen Piazza San Pietro in Vincoli).

– Die Geißelung Jesu gibt die Geißelung des Bürgers aus Novum Comum wieder, den die Gegner Caesars geißeln ließen, um damit zu dokumentieren, daß sie die Erteilung des Bürgerrechts an seine Stadt durch Caesar nicht anerkannten (Geißelung an Römischen Bürgern war verboten).

– Das Aufsetzen der Dornenkrone gibt die spöttische und hinterlistige Schmückung der Statuen Caesars mit einem Diadem wieder, um ihm das Streben nach der Königswürde besser vorwerfen zu können.

– Das dreimalige Fallen Jesu geht auf das bekannte dreimalige Fallen Caesars zurück. Abgesehen von den vielen Malen, wo er wegen seiner Krankheit hinfiel, waren berühmt: Als er bei der Landung in Afrika vom Schiff ging, stolperte er, öffnete beim Fallen geistesgegenwärtig die Armen und rief: ‘Teneo te Africa!’ (Geste, die der Papst noch heute ihm nachmacht, wenn er irgendwo landet). Als bei einem seiner Triumphe die Achse des Wagens brach, stürzte er kopfüber, und um dem ungünstigen Omen zu trotzen lief auf den Knien weiter, sogar die Treppe bis zum Kapitol hinauf (was ihm die Pilgern heute noch nachmachen, nicht nur in Lourdes oder Fatima). Das dritte Mal als er tot hinfiel.

– Das Tragen des Kreuzes durch Simon von Kyrene geht darauf zurück, daß bei Caesars Beisetzung Antonius die Beschlüße zur Ehre Caesars und zur Selbstverpflichtung der Senatoren zu dessen persönlichem Schutz ‘per praeconem’ vorlesen ließ, wobei aus ‘Antonius’ spiegelverkehrt ‘Simon’ wurde, und ‘per praeconem’ ‘von Kyrene’ (Herold = kêryx auf Griechisch).

– Das Tuch der Veronica ist das Zeigen von Caesars blutbefleckte Toga an das Volk, wobei der Name der Veronica darauf zurückgeht, daß, als Caesar nach dem tödlichen Dolchstoß fiel, er sich das Haupt mit der Toga zudeckte, aus Schamgefühlt, ‘prae verecundia’ – woraus ‘Veronika’ wurde.

– Das Nageln auf das Kreuz geht auf die Anwesenheit des Tropäums am Kopfe von Caesars Bahre zurück, das zweite Kreuz, die noch heute verehrten ‘Arma Christi’.

– Die ‘Kreuzigung’ ist wie wir sahen die Exposition von Caesars Leiche, die dem Volke als aufgerichtetes und hochgehobenes Wachssimulacrum gezeigt wurde,

– Die ‘Grablegung’ ist das Aufbahren der Leiche in einem Modell des Venus Tempels.

– Die Auferstehung ist die Verbrennung der Leiche, die vom Volke als seinen postumen Sieg gegen seine Mörder aufgefaßt wurde.

Etc. Was fehlt noch?

– Das Krähen des Hahns ist die Versammlung im Tempel der Tellus, die zum ‘gallus’, Hahn, um so leichter wurde, als die Versammlung dort noch in der Nacht vor dem Morgengrauen stattfand: ‘secundis und tertiis galliciniis’, das zweite und dritte Krähen des Hahns bezeichneten in der Legionärssprach Nachtwachen.

– Der Lanzenstoß des Longinus ist der Dolchstoß des Cassius Longinus.

– Die Kreuzabnahme ist das Tragen der Leiche nach Hause durch die 3 Diener.

– Die Begegnung mit der Mutter und den Frauen ist der Moment, wo Caesars Leiche, zu Hause angekommen, von Calpurnia (von der testamentarischen Adoptivmutter des jungen ‘Caesars’, Octavian) und den anderen Frauen in Empfang genommen wird.

Fehlt noch etwas?

FC

Advertenties

Categorieën

%d bloggers liken dit: