Gepost door: dejister | 8 augustus 2011

Polycarpus en Caesar

Enige opmerkingen over het martelaarschap van Polycarpus (70-156/157) in het licht van de theorie van Francesco Carotta. Volgens overleveringen was Polycarpus een leerling van de apostel Johannes en hij zou vele oog-en oorgetuigen van Jezus Christus hebben gekend. Hij zou ondermeer naar Rome zijn gekomen om met paus Anicetus de dag van de paasviering te regelen. Vertaler Kirsopp Lake (1912) vermeldt over de bijnaam ‘martelaar’: ‘Het is niet duidelijk of ‘martyria’ en ‘martyrion’ moeten worden vertaald als ‘martelaarschap’ of als ‘ooggetuige’. Kirsopp Lake: ‘there is an untranslatable play on the words.’ Met andere woorden: Polycarpus zou niet de bijnaam ‘martelaar’ kunnen hebben, maar ook kunnen heten: Polycarpus de ooggetuige. Genoemde vertaler stelt verder dat Polycarpus ‘desires to bring out the points of resemblance to the Passion of Christ.’ Kirsopp Lake stelt dat de overeenkomsten tussen het lijdensverhaal van Polycarpus en dat van Jezus Christus opmerkelijk zijn, maar: ‘but none are in themselves at all improbable.’

Maar nu zijn er ook verschillen tussen het lijdensverhaal van Christus en dat van Polycarpus. Enkele opvallende verschillen die mogelijk zouden kunnen verwijzen naar Caesars’ crematie:

1. Een centrale rol speelt het vuur. Het is de brandstapel waarop hij moet branden, hoewel een geliefd man paradoxaler-wijze: ‘For he had been treated with all respect because of his noble life, even before his martyrdom. (Hoofdstuk 13, 2).

2. Hij wordt , althans dat is de bedoeling, eerst genageld, (‘he was fastened by the instruments which had been prepared for the fire, but when they were going to nail him as well he said: “Leave me thus.(…)”etc, H.13,3), later wordt hij gebonden in het vuur geworpen.

3.Wanneer men ziet-het te verbranden lichaam verspreidt een heerlijke lucht, niet van verbrand vlees, maar eerder een odeur van gebakken brood, en wierook of verbrand hars (Lightfoot-vertaling: ‘frankincense’, ‘verspreidt een zoete geur’ Michael West, vert. ) – dat zijn lichaam niet verbrandt, wordt aan een executeur het commando gegeven om hem met een dolk te steken, waardoor bloed zichtbaar wordt.

4. Het bijeenzoeken van het verbrande gebeente van Polycarpus. ‘When therefore the centurion saw the contentiousness caused by the Jews, he put the body in the midst, as was their custom, and burnt it. Thus we, at last, took up his bones, more precious than precious stones, and finer than gold, and put them were it was meet.’ Wie een vergelijk met de crematie van Caesar zou willen maken, ziet hier opvallende overeenkomsten bij Dio Cassius zijn verslag: ‘De massa richtte op de plaats waar de brandstapel gestaan had een altaar op – de vrijgelatenen van Caesar hadden namelijk tevoren al zijn gebeente bijeengezocht en in het familiegraf bijgezet – en wilde daarop nu offeren en Caesar als een god gaven brengen. De consuls lieten echter het altaar omverwerpen en straften enkelen die hun misnoegen daarover uitten.’

Bij Polycarpus de Ooggetuige lijken elementen van Caesars’ crematie ook traceerbaar. Voer voor de onderzoeker.

Advertenties

Categorieën

%d bloggers liken dit: